21-те Летни олимписки игри се одржале 1976 година во Монтреал. Градот бил избран за домаќин на 12 мај 1970 на 69-тата сесија на МОК во Амстердам. Останати конкуренти биле Москва и Лос Анџелес.
Резултати од гласањето за избор на град-домаќин на Летните олимписки игри - 1976
Олимпискиот стадион во Монтреал, иронично наречен „Големиот долг“
Олимписките игри во Монтреал биле отворени од кралицата Елизабета II (како владетел на Канада) и целата канадска кралска фамилија присуствувала на отворањето на церемониите.
Канада не го признала името на Тајван како автономна држава, но направила компромис со Тајванците за да можат да имаат свој грб и знаме, но тоа било одбиено од нивна страна.
Поради минхенскиот масакр обезбедувањето било очигледно многу зголемено.
Организацијата на олимписките игри за градот Монтреал била финансиска катастрофа, бидејќи градот отплаќал долгови од Олимпијадата уште наредните 30 години, се до 2006. Олимпискиот стадион, храбар дизајн на французинот Роже Тајибер се смета за споменик на големиот дефицит и го нарекуваат „Големиот Долг“. Подвижниот кров на стадионот никогаш практично и не проработел, а кулата над него била завршена дури по Игрите. Вкупниот трошок за стадионот, вклучувајќи ги и поправките, реновациите, градбата, каматите и инфлацијата изнесува 1,6 милијарди канадски долари. По сето ова, Монтреалските игри во 1976 се најскапите игри кои се досега организирани.
Олимпискиот оган бил „електронски“ пренесен преку сателит од Атина до Отава, со помош на електронски пулс кој потекнувал од вистинскиот пламен кој горел во Атина. Од Отава, бил пренесен рачно до Монтреал. По една дождовна бура која го изгаснала Олимпискиот пламен, еден официјален претставник на игрите го запалил повторно со помош на својата запалка. Организаторите бргу го изгаснале и го запалиле користејќи резерва на оригиналниот оган.
14-годишната Надја Kоманечи од Романија освоила седум перфектни десетки и освоила три златни медали, вклучувајќи го престижниот сеопфатен медал или „All Around“. Семафорот можел да покаже само три цифри па така резултатот бил прикажан како 1:00. Во женска гимнастика Нели Ким од СССР освоила три златни медали. Николај Андријанов од СССР освоил четири златни медали, вклучувајќи го и сеофпатниот, во машка гимнастика.
Алберто Хуанторена од Куба станал првиот маж кој ги освоил трките и на 400 m и на 800 m на истата Олимпијада. Ласе Вирен од Финска исто така постигнал двоен успех во трките на 5.000 m и на 10.000 m и завршил петти во маратонот, и со тоа не успеал да го изедначи постигнувањето на Емил Затопек од 1952.
Борис Онишенко, член на тимот на СССР во модерен пентатлон, бил дисквалификуван по отривањето дека ја наместил својата еспада да регистрира удар дури и кога немало. Поради ова, тимот на СССР во модерен пентатлон бил дисквалификуван. Онишенко го заработил непријателството на другите членови на Советскиот олимписки тим, и на пример, тимот на СССР во одбојка се заканувал дека ќе го исфрли од хотелот низ прозорец доколку го сретнат.
Биле воведени спортовите кошарка, ракомет и веслање со натпреварување и во женска конкуренција.
Принцезата Ана од Обединетото Кралство била единствената жена натпреварувач која не морала да помине на тест на полот. Таа била член на тимот на нејзината држава во коњички спортови.
Јапонскиот гимнастичар Шун Фуџимото настапувал со скршено десно колено, и му помогнал на јапонскиот тип да го освои златниот медал во тимскиот шампионат. Фуџимото ја скршил неговата нога на вежби на партер, и поради блискоста во севкупниот поредок со СССР, тој ја скрил својата повреда. Со скршено колено, Фуџимото бил во состојба да го комплетира својот настап на карики изведувајќи совршен краен скок со тројно салто, задржувајќи совршена рамнотежа на приземјувањето. Освоил 9,7 и со тоа го обезбедил златото за Јапонија. По неколку години, кога го прашале дали би го направил тоа повторно, тој бледо рекол „Не, не би.“
Заир не учествувал на игрите, но повеќе од финансиски причини отколку од политички. Од игрите отсуствувале и Кина и Република Кина (Тајван), поради тоа што Кина не го признавала Тајван како посебна држава. Но, сепак истата 1976 година Меѓународниот олимписки комитет го признал Тајван како посебна држава.
Канада
СССР
САД
Источна Германија
Западна Германија
Јапонија
Полска
Бугарија
Куба.png){kind=small}
Романија
Унгарија
